Пеш аз ҳама, агар корди ошхона дар услуби чинӣ холӣ бошад, сирпиёзро гирифта наметавонад ва ғизои рӯизаминии кордро бурида истифода барад.
Ва холӣ кунед, пас аз он ки корди ошхона вазни муайяне надошт, бо ёрии вазни корд ғизоро бурида.
Агар он як корди ошпази ғарбӣ бошад, майса нисбатан танг аст, нурро холӣ мекунад, боз бо он ҳис намекард.
Барои буридани сахт каме ғизо, метавонад ба варианти фишори майса оварда расонад.
Намунаи нахӯрад, агар барои ба назар хуб, вале боиси арзиши баланд, ва ҳамвор, тоза аст, қулай нест.
Гӯшт, хӯрокро дар вақтҳои муқаррарӣ бурида, обро шуста, хушк ё хушки дар асбоб овезоншударо худатон буред.
Нигоҳдорӣ ройгон, нигоҳубини хуб.
Агар холӣ кунед, сабзавот, гӯшт, мурғ, мурғобӣ ва ғайраро буред.
Афшураи сабзавот, гардиши хун ва ғайра ба сӯрохи берун рафта, натиҷаҳо барои тоза кардани ковок аз мавқеъ, балки махсусан барои тоза кардан.
Ин беҳудаи вақт аст?
Дар асоси ҳама намудҳои амалии дар боло зикршуда, корд барои буридани хӯрок, пухтан истифода мешавад, оё коллексияи хуби корди ошхона вуҷуд надорад, тарҳи холиро истифода набаред.
Корди хуби ошхона ба дасти вазнин, калонтар, сатҳи тез, ҳамвор, тозакунии хуб аст.
